Op het vuur: niet-zo-heel-erg-geheime tomatensaus

19 08 2008

De al dan niet aandachtige lezer heeft het misschien al gemerkt: Clumsy heeft iets met tomatensaus. En waarom ook niet? Het is klaar voor je mamma mia kan zeggen, is gezond en met wat pasta en scampi’s of inktvis bereidt zelfs de grootste keukenkluns een classy snelle maaltijd. Ideaal dus als je in de week snel iets moet maken, geen inspiratie hebt en toch lekker wil eten. Of als je dat prachtig nieuw lief wil bewijzen dat je best wel iets kan in de keuken.

 

 Vergis u overigens niet: dit soort recepten is in bepaalde middens goud waard. Elke Italiaanse mamma maakt haar eigen tomatensaus en beschermt het recept met have, goed en als het moet bloed- en eerwraak. Bij gebrek aan have, goed, wraak- en eergevoelens; deel ik mijn versie van dit recept met plezier aan de mensheid. Ik hoop dan ook dat jullie ervan kunnen genieten.

 

Recept:

Nodig: tomatenblokjes uit blik (als je tijd teveel hebt, mag je natuurlijk ook tomaten pellen, ontpitten en in blokjes snijden), sjalotje, look, verse kruiden (tijm, oregano, basilicum, marjolein, wat je maar hebt), olijfolie, peper, zout, chilipoeder, rode wijn azijn.

Snipper je sjalot (ik gebruik soms ook een gewone ui of een rode ui, hangt er van af wat we nog liggen hebben) en look. Warm wat olie op in een sauspan en laat die twee glazig worden. Voeg er dan de tomaten aan toe, samen met de kruiden (als je basilicum gebruikt, hou die nog even apart). Je kunt de kruiden er zo inflikkeren of er een bouquet garni -voor de leek: een busseltje – van maken: kies maar. Kruid verder met wat peper en zout en een klein beetje chilipoeder. Breng dat geheel aan de kook en als het goed pruttelt, giet er dan een klein geutje rode wijnazijn bij. Als die verdampt is, mag je het vuur wat lager draaien. Laat de saus nu nog wat inkoken terwijl je de pasta kookt en je scampi’s of inktvis bakt en je hebt een heerlijke tomatensaus. Doe er je basilicum pas helemaal op het eind bij, anders kookt die en dat is niet zo mooi noch lekker. Smakelijk!

Ook lekker: Doe er wat room bij en je krijgt een heerlijke tomatenroomsaus. Zwarte olijven voor een griekse toets, lekker met lam. Of nog wat meer chilipoeder als je houdt van pikant. Of geraspte parmezaan als je er een cheesy sausje van wil maken. Je kan er echt alle richtingen mee uit.

Is getekend: The Clumsy Chef
Advertenties




Op het vuur: Slaatje Leterme

8 08 2008

Voor wie de laatste jaren op Mars vertoefde: onze premier (allez, nu toch nog) heeft iets met geiten. Een feit waar de Geert Hoste’s van deze wereld al veel te veel flauwe moppen over hebben getapt. Dus dacht ik: “Die mens kan wel een hart onder de riem gebruiken, waarom noem ik eens geen gerechtje naar hem?”. En laat dat moment nu net samenvallen met het terugvinden van een lekkere rol geitenkaas.

Dit is het resultaat: een slaatje met waterkers (lekker Vlaamsch, niet?) en geitenkaas. De balsamico geeft het allemaal een zuiderse toets en het ei ligt er heerlijk op te druipen. Meneer Leterme, misschien vindt u hierin 5 minuten politieke moed lekker eten.

Recept:

Nodig voor 2 porties goed bestuur: busseltje verse waterkers, 2 tomaten, 2 plakjes lekkere gerookte ham, 4 boterhammen om te toasten, geitenkaas en 2 kakelverse eieren.

Was de waterkers en snij de harde stelen af. Snij de tomaten in blokjes en meng ze met een lepel zonnebloemolie onder de waterkers. Rooster de ham onder de grill tot die lekker knapperig wordt. Schik de waterkers op een bord, leg er een plakje van de geroosterde ham op en schik daarop twee toastjes met daartussen enkele plakjes geitenkaas. Grill de geitenkaas ook gerust effe mee, dat is gewoon lekker. Op de bovenste toast kan je nog een gepocheerd ei kwijt. Een tip om handig eieren te pocheren: leg een stukje plasticfolie in een koffietas en giet daar je rauwe ei in. Vouw het pakketje dicht en gooi het zo vier minuutjes in kokend water. Daarna kan je het eitjes makkelijk uit de verpakking halen. Geen gedoe dus met kapotte en mislukte eieren! Het bord kan je afwerken met wat balsamico. En het kan niet moeilijk zijn om dat mooier te doen dan ik deed…

Is getekend: The Clumsy Chef




Op het vuur: Spaanse salade van avocado, tomaat en scampi’s

2 07 2008

De zomer is in het land, de vakantie is begonnen en de zon brandt verschroeiend hard… op de parking waar ik van achter m’n bureautje op zit te staren. Str***. Nu, het leven is nooit eerlijk dus we kunnen er maar beter het beste van maken. De traag voorbij sluipende werkuren fleur ik dezer dagen op met urenlang surfen op het web, op zoek naar leuke zomerideetjes die in m’n gemartelde portefeuille passen. Dus nee, dat extravagant zeevruchtenfestijn inclusief kreeft op zes verschillende wijzen is nog niet voor deze zomer. Wel al geprobeerd en goed bevonden: deze smakelijke uit de hand gelopen tapa dat ik vond op deze blog. Ik heb het wel wat aangepast omdat ik gewoon te dolletjes ben op scampi’s met curry. Licht, luchtig en njammie!

Recept

Nodig voor twee armoezaaiers met een zuiderse drang: 3 verse tomaten, scampi’s (de goedkope aldi-versie is goed genoeg), 2 avocado’s, sjalot, sap van 1 citroen, peper, zout, curry.

Pel de scampi’s en ontdoe ze van hun darmkanaal. Snij ze vervolgens in de lengte in twee. Zo heb je 2 keer zoveel scampi’s! Yeah! Bak ze in een pan met wat boter en currypoeder. Laat afkoelen. Snij ondertussen de tomaat, avocado en sjalot in kleine stukjes en meng met het citroensap. Doe er de koude scampi’s bij en smullen maar. Arriba!

Is getekend: The Clumsy Chef




Things just got interesting…

1 07 2008

Of hoe niets doen op het werk plots interessant kan worden…

Tijd om even in de biechtstoel te kruipen. Ik hou van ontbijten. Geen haar op m’n hoofd – en ik beschik tot nader order nog steeds over een belachelijk weelderige haardos – dat eraan durft te denken zonder ontbijt de dag te beginnen. Door omstandigheden beperkt dat ontbijt zich meestal tot enkele boterhammen en een glas water of fruitsap. Maar als er nog een halve pizza durft rond te slingeren, geheid speel ik hem naar binnen. Hetzelfde voor die halve lamsbout die overbleef en het slaatje dat nog in de koelkast staat. Om maar te zeggen dat een stevig ontbijt er bij mij altijd in gaat.

Het zal dan ook niet helemaal vreemd klinken als ik zeg dat ik dol ben op het klassieke Engels Ontbijt. Inderdaad, ik schrijf het met hoofdletters. Eieren, spek, ham, worsten, champignons en tomaten: bring ‘em on! Alleen voor de bonen durf ik passen. En daar is mijn sociale omgeving blij voor. Heel blij. Nu moet ik diezelfde omgeving er nog van overtuigen mijn liefde voor het uitgebreide ontbijt te delen. En ik denk dat ik net gevonden heb hoe.

Hiermee:

 

En durf te beweren dat je nu niet als een losgeslagen wervelwind in de meer verlaten regio’s van de VS naar de winkel stormt om het nodige op de kop te tikken! Wat dat is vind je bij Elisabeth.

Mrs. Teaspoon: morgen, ontbijt op bed!

Is getekend: The Clumsy Chef




Op het vuur: Panzanella

24 06 2008

GSM rinkelt
C: Wat eten we vanavond?
M: Een slaatje.
C: Mmm. Lekker. Met wat?
M: Sla, tomaatjes en brood.
C: Is dat al?
M: Ja. Dat is al.
C: Uhu…

Enkele uurtjes later schoof een hongerige West-Vlaming aan de tafel en serveerde ik hem een heerlijk gekleurd en zalig geurend slaatje. Zijn reactie was gelukkig beter dan aan de telefoon: “Wow, dat ziet er fantastisch uit.” Panzanella. Een eeuwenoude, Toscaanse salade waar je duizende variaties kan bij verzinnen. Ik plukte het receptje uit een extra editie van Weekend Knack en vond mijn ingrediënten op de zondagmarkt.

 

Recept

Nodig voor 2 sceptische smullers: basilicum, rucola of waterkers (wij gebruikten veldsla wegens lekker vers), look, rode ui, ciabatta, enkele tomaten, sap van een halve citroen, mosterd en olijolie.

Breek de ciabatta in stukken en rooster ze in 5 minuten in een voorverwarmde oven van 220°C. Snij de groenten in stukken en meng ze in een kom. Bak de stukken geroosterde ciabatta 1 tot 2 minuten in olijfolie en look. Van de citroensap, mosterd en olijfolie maak je een vinaigrette. Basilicum erover snipperen en serveren.

Uit: “100 toprecepten Salades en zomerse gerechten”, Weekend Knack, extra editie. Roeselare, 2008.

Is getekend: Mrs. Teaspoon




Op het vuur: Gebraad à la Clumsy

15 06 2008

Koken met een kookboek is één iets. Zelf een recept uitdokteren is nogal fameus andere koek. Ik waagde me er al eerder aan culinaire experimenten maar die eindigen met de regelmaat van de klok in de vuilbak. U snapt dat het dan ook met enige schrik in het hart was dat ik begon aan dit gerecht. Bovendien kwam er volk over de vloer. Een moedig man had zich akkoord verklaard om aan te schuiven al wist Anthony niet dat hij met probeersels zou geconfronteerd worden… De basis voor dit gerecht was een recept dat ik vond in een Frans kookboek: kalfsvlees gevuld met spinazie. Lekker, maar de laatste dagen aten we al te vaak spinazie. En aangezien de lekker ouderwetse insalata caprese een favoriet is van mij, probeerde ik het eens op deze manier. Ik serveerde dit met gepureerde aardappeltjes en gestoofde andijvie met wat knoflook. Vlaams en Italiaans, broederlijk naast elkaar dus.

 

 

Recept:

Nodig voor 3 moedige proevers: mooi stuk gebraad (ik gebruikte varken maar het kan evengoed met lams- of kalfsvlees), mozarella, tomaat (gepeld en in blokjes gesneden), basilicum, spek, kruiden.

Snij het vlees open zodat je een rechthoekig stuk vlees krijgt. Leg er de mozarella, tomaat en basilicum op, kruid met wat peper, tijm en oregano. Maak nu een mooie rollade van het vlees en draai er ook het spek rond. Bind alles vast en bak het eventjes aan in een pan. Zwier het daarna drie kwartier in de oven (200°C) en je bent klaar. Smakelijk!

Is getekend: The Clumsy Chef




Op het vuur: pasta met inktvis en tomaten

5 06 2008

Straks vertrekt The Clumsy Chef naar het Walhalla van de rockliefhebber: Rock Am Ring. Hard Rock Hallelujah-gewijs staat de adrenaline meter dan ook al de ganse dag ver in het rood. Reden genoeg om als kip zonder kop rond te hossen en niet meer te denken aan eten. Nieuwe banden onder de auto (het was toch tijd), valies maken, weerberichten opzoeken (regen het ganse weekend, juj), u kent het wel. En plots is het één uur en geen vers materiaal in de keuken… Wat maak je dan? De overschot! Het helpt dat we altijd wel iets in de frigo hebben liggen en dus wel snel iets kunnen samengooien. Zoals dit. Iedereen die vindt dat zelf koken te lang duurt: dit lag in tien minuten in m’n bord. En voor de afwasfanaten: één pot, één pan, één bord, één vork. Meer heb ik niet af te wassen vooraleer ik ga rocken als de beesten!

Recept:

Nodig voor 1 rockende knul: pasta, inktvisringen (diepvries maar vers is natuurlijk ook goed), ui, teentje look, 2 tomaten, kruiden, geraspte kaas.

Zet het water voor de pasta op en begin ondertussen aan de saus. Snipper de ajuin en het teentje look en stoof ze aan. Gooi de tomaten in een blender en pureer ze. Giet de tomaten bij de ajuin en look. Kruid met wat je hebt (ik gebruikte vandaag oregano en tijm). Ik durf, eens de boel goed pruttelt er nog een scheutje rode wijnazijn bij doen. Het smaakt precies wel lekker zo. Als de azijn verdampt is, draai dan het vuur laag en doe de inktvisringen bij de saus. Rasp er wat kaas over (ik had nog een blok pecorino liggen), roer om en wacht tot de pasta klaar is. Giet af en doe de pasta in de pan, omroeren en afwerken met wat verse basilicum. Ready, steady, rock’n roll!

Is getekend: The Clumsy Chef