Op het vuur: Varkensblanquette met courgette en cashewnoten

24 01 2010

Een gelukkig nieuwjaar! En een zalig Pasen. En alvast een gelukkig verjaardag ook. Het nieuwe jaar bracht bij ons wat keukenmateriaal en een vernieuwde internetverbinding die ervoor zorgt dat we nu niet langer zitten te bevriezen achter onze pc. Dat bracht dan weer met zich mee dat we nu eens rustig konden kijken wat voor foto’s wij nog achter de hand hadden van de afgelopen maanden. En wat bleek: we hebben tijdens de zomer blijkbaar niet slecht gegeten.

Wat vinden jullie bijvoorbeeld hier van? De echte fans herinneren zich zeker nog dat we courgettes hadden in den hof deze zomer. Wel, die werden ook voor dit gerecht vakkundig versneden en opgesmikkeld.

Varkensvlees is een herontdekking van jewelste geweest. Het is relatief goedkoop en als je het goed maakt, fantastisch lekker. Dit recept komt uit een boekje met enkel recepten met stukken van het zwierige zwijntje en begint met enkele weetjes over varkensvlees: zo blijkt dat het helemaal niet vet is, goed is voor de cholesterol en nog een hoop meer leuke weetjes. De cashewnoten en spaanse peper tenslotte geven het gerecht een exotische toets die ervoor zorgt dat het toch nog redelijk speciaal uit de hoek kan komen. Dit recept was een instant hit, het kreeg nog geen bis-ronde maar nu we deze foto’s terugzien denk ik dat er deze zomer toch opnieuw courgetten in de tuin gaan staan.

Nodige voor vier varkens: (VERONIQUE & MICHEL DE MEYER, Varkensvlees verrassend veelzijdige recepten, 2007)

1 ui

1 spaanse peper

2 courgettes

600 gram varkensblanquette

boter

1 dl sherry (bij gebrek daaraan, gebruikte ik witte porto)

1 eetlepel sojasaus

peper

cayennepeper

75 gram cashewnoten

Pel de ui en snipper hem fijn. Snijd het pepertje doormidden, verwijder de zaadjes en snipper het fijn, snij de courgettes in plakjes

Bak het varkensvlees aan in de boter.

Voeg de sherry, ui en het pepertje toe.

Breng verder op smaak met sojasaus, peper en cayennepeper.

Dek af en laat 15 minuten garen.

Doe er de courgetteplakjes en cashewnoten bij.

Dek af en laat nog tien minuten verder garen.

Goed heet opdienen en smullen maar!





Op het vuur: Honeymoon spaghetti

1 10 2008

Ok, dames en heren, hier is ie! De numero uno, the number one, het neusje van de zalm, le plat préféré van onze keuken. Wij leerden het kennen via het derde boek van personal Jesus Jamie Oliver, Happy Days met The Naked Chef. Die knul leerde het op zijn beurt kennen op z’n (voel je ‘m komen?) huwelijksreis ergens in de buurt van Napels.

En ja, er zit dus een kreeft in. En mosselen, inktvis, scampi’s. Nee, niet goedkoop dus. But it makes girls go:

 Dus het is zeker de moeite waard om het te maken. Wegens financiële crisissen, de nog steeds ergens vaagweg bestaande hoop om ooit een echt stenen huis te bezitten en het feit dat goed diepgevroren ook niet slecht is, hebben we dit tot nu toe enkel met diepgevroren kreeft, scampi’s en inktvis gemaakt. Maar het is de ambitie om zodra we eens echt iets te vieren hebben, dit met puur verse ingrediënten te maken. Het is nu al met stip het lekkerste wat ooit uit onze oven rolde, en we mogen niet stoefen, maar dat wil ondertussen toch al wat zeggen. Dus haal die sok van onder de matras, en gaan met die banaan -eu, kreeft… Het is het echt waard!

 Recept voor 2 verliefde zieltjes: (JAMIE OLIVER, Happy Days met The Naked Chef, 2001)

1 gekookte kreeft, 2+1 dikke teen gehakte knoflook, 1 verse rode spaanse peper zonder zaadjes en fijn gesneden, 1 blik gepelde tomaten in blokjes, boter, olijfolie, 250 gram gekuiste mosselen, 100 gram inktvis in ringen, 100 gram gepelde scampi’s, 250 gram al dente gekookte spaghetti, 1 hand grof gehakte verse bladpeterselie en marjolein, 1 geklutst ei.

Begin met je kreeft: mep ‘m open, haal er al het vlees uit en scheur het in kleine stukjes. De schelpen sla je met een deegrol, hamer of wat dan ook fijn. Stoof in een pan 2/3 van de knoflook en de helft van je rode peper aan in wat olie. Als ze glazig zijn geworden, doe er dan de kreeftschalen bij en bak ze eventjes aan. Doe er het blik tomaten en een half glas water bij en draai het vuur laag. Laat de boel minstens een uur sudderen, kruid met peper en zout naar smaak en giet het dan door een fijne zeef en zet opzij.

Warm de oven voor op 180°. Laat in een pan wat boter smelten en fruit er de rest van de knoflook en peper in. Draai het vuur daarna hoog en voeg er de garnalen, inktvis en mosselen aan toe. Laat enkele minuten koken tot alle mosselen open zijn en gooi eventueel de ongeopende mosselen weg. Schep de pasta door de tomatensaus en zeevruchten zonder al te veel van het vocht ervan mee te nemen. Roer alles door elkaar en doe er de marjolein en peterselie bij.

Et maintenant, pour la piece de résistance: neem een ovenschaal en leg er een groot stuk ovenpapier op, twee keer zo groot als de ovenschaal. Leg de pasta in het midden en vouw het papier dubbel. Smeer de randen in met wat van het geklutste ei en plak het papier toe. Zet in de oven tot de stoom het pakket opblaast. Haal uit de oven, zet het voor de neus van je geliefde, scheur het pakje open en geniet! 

Is getekend: The Clumsy Chef




Op het vuur: pasta met calamares

1 10 2008

Haha, hoera, jippie en jee! De Jamie-loze periode is achter de rug en man, hebben we dat gevierd! Met de fijne nazomer die we in september alsnog mochten genieten, kon Clumsy zich nog eventjes helemaal laten gaan met de Italiaanse gerechtjes die van Mijnheer Oliver een halfgod maakten a la casa Clumsy-Teaspoon. Zeevruchten a gogo dus, en daarvan wil ik er nog snel twee met jullie delen. Vandaag eentje voor als het relatief snel moet gaan en morgen iets voor de zondag. In het begin van de maand… Maar dat is voor morgen.

Vandaag wil ik het hebben over octopussy! Glibberige wezens die vooral gekend zijn als leveranciers van ouderwets schrijfgerief, hier beter bekend als jummie-er dan Evi Hanssen vóór ze zich liet vol steken door die nitwit. Je kan ze – ook in de Aldi, ja – kopen in de diepvries, maar ik daag jullie uit om ze eens vers aan te schaffen. Ze zijn bijlange na niet meer zo duur als je zou vermoeden en het resultaat is toch heel wat lekkerder. Nadeel: het is een gedoe. Heb je een echt goede visboer: vraag hem dan zelf de boel in ringetjes te snijden. Hou je van een uitdaging:

Voor de rest is dit het spreekwoordelijke stukje taart. Nog een tip om je inktvis nooit te doen mislukken: bak ze ofwel op een heel hoog of een heel laag vuur; anders worden ze zo smakelijk als een gekruide rubberen binnenband.

Recept: (naar: JAMIE OLIVER, Jamie’s Italy, 2005)

Nodig voor 4 disgenoten: 1 fijngesneden knol venkel (hou de groene topjes bij), 2 tenen knoflook in plakjes (of meer *grijns*), 2 theelepels geplette venkelzaadjes, een groot glas witte wijn (een tweede als je dorst hebt), 1verse spaanse peper zonder zaadjes en in reepjes gesneden, 4 inktvisjes in ringen gesneden en de tentakels op z’n geheel gehouden, pasta, zout, peper, olijfolie, bladpeterselie en limoenschil (die laatste twee had ik niet bij de hand en het ging best ook lekker)

Zorg ervoor dat je alle ingrediënten op voorhand hebt gesneden, dan kan je beginnen koken als een echt Piet, Jeroen of Jamie. Of Herwig, maar dat willen we niemand aandoen…

Zet een grote pan op het vuur en bak er de look, venkel en venkelzaadjes in wat olijfolie. Zijn ze glazig: draai het vuur dan ongemeen hoog en gooi er de wijn, spaanse peper en inktvis bij. Blijf roeren tot nog de helft van het vocht overblijft. Zet het vuur nu laag en laat de boel rustig sudderen terwijl je de pasta kookt.

Giet de pasta af maar bewaar een beetje van het water. Gooi de pasta en inktvis samen, roer het goed door een en proef gerust eens of de smaak goed zit. Werk af met het groen van je venkelknol en de peterselie. Als de boel te plakkerig is, kan je nog altijd een beetje van het kookvocht bij je pasta doen. Verdeel de nest over vier borden, doe er wat limoenschil over en serveren maar!