Op het vuur: NY-Clumsy style meatballs ’n spaghetti

22 02 2011

“Go West”, wisten de Pet Shop Boys al begin jaren negentig, toen de Rode Duivels nog tegen een bal konden stampen en Justin Bieber niets meer was dan een iets sneller kloppend hartje was bij moeder Bieber. Het heeft eventjes geduurd, maar ondertussen is ook die kogel door de kerk: Clumsy en Mrs. Teaspoon trekken de grote plas over. New York, we komen eraan!

Om alvast in de sfeer te komen, stond deze klassieker op tafel. Klassieker toch voor iemand als Clumsy die opgroeide met maffiafilms waar la mama op zondag de godfather en z’n capo’s ‘mietboals ’n spughe’i’ serveren. Nog zo’n televisionele herinnering aan het gerecht komt uit een film – maar hoe heette die ook al weer? – over twee Italiaanse broers die hun kans wagen in het beloofde land en in NY een Italiaans restaurant openen. Alleen blijkt niemand in de States geïnteresseerd in hun authentieke keuken en krijgen ze – tot grote frustratie van de kok – steeds de vraag naar “real italian food, meatballs ’n spaghetti, you know?”. Heerlijk filmpje in mijn herinnering.

Nodig voor 2 oceaanstomers:

250 gram pasta (in dit geval cappellini)

1 fijngesneden sjalotje

1 teentje look

2 italiaanse chipolata’s

1 blik tomaten in blokjes

rode wijn azijn

handvol verse basilicum

zachte ricotta

chili, oregano, tijm, peper en zout

Zet een ruime pan water op voor de pasta. Stoof ondertussen de sjalot en look in wat olijfolie. Voeg de kruiden en tomaten toe. Als de tomaten saus kookt, giet je er een geutje azijn bij en laat je rustig verder pruttelen. Ondertussen nijp je het vlees uit de chipolata’s en draai je er balletjes van. Braad deze aan in een pas. Als ze goed bruin zijn, kan je de tomatensaus toevoegen. Ondertussen is ook je pasta gaar. Giet deze af en pleur er de saus over. Afwerken met verse basilicum en wat zachte ricotta.





Op het vuur: Pittige pasta met zeevruchten

28 07 2009

Clumsy mag dan al terug in actie geschoten zijn, z’n legendarische luiheid laat hij nog lang niet achterwege. Luiheid die zich vertaalt in een redelijke kennis van moderne media, een uitgebreid weten van wat reilt en zeilt in het internationale medialandschap en een pijnlijke zitzweer.

Het is uit dat soort nietsnutterij dat soms prachtige pareltjes ontstaan, zoals deze schaamtelijk eenvoudige pasta. Sneller klaar dan Dixie Dansercoer die net thuiskomt bij het vrouwtje na zes maand tussen de sledehonden en net zo lekker als Megan Fox vorige nacht in mijn dromen. Niet zo lekker als in het echt dus, maar toch al redelijk cava voor de smaakpappillen. Een opwarmertje om er terug in te komen zoals ze zeggen.

23 juni 030

Nodig voor 1 luiwammes:

+/- 150 gram tagliatelle

1/2  sjalot

1 teentje look

chilipoeder naar smaak

1 potje zeevruchtenmengeling (die potjes mosselen, inktvis en garnalen in de frigo van uw buurtsupermarkt)

1 lepeltje tomatenpuree

100 ml room

kerstomaatjes

enkele blaadjes basilicum

Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking. Stoof ondertussen de fijngesneden sjalot en look in een pan. Voeg vervolgens de tomatenpuree, chilipoeder en de room toe en laat even pruttelen. Voeg tenslotte de zeevruchten toe gedurende enkele minuutjes. De saus over de pasta scheppen en afwerken met enkele in kwartjes gesneden kerstomaten en de gesnipperde basilicum. Smakelijk.





Op het vuur: Zonnige zarzuela (leve de alliteratie!)

25 08 2008

Jawohl, ik hou van Spanje. Het land dat ons het Alhambra, Ibiza en Penelope Cruz schonk. Ok, ook dokter Fuentes, de Costa Brava en de Inquisitie hebben we aan die Spanjolen te danken, maar laat ons het erop houden dat ze met Penelope Cruz écht veel goed maken. Héél veel…

Maar ook hun keuken valt niet te versmaden. Wie Spaanse keuken zegt denkt tapas, wijn en – natuurlijk – paella. Een iets minder bekend, maar daarom niet minder lekker, nationaal gerecht is zarzuela. Het is een hartige schotel waarvan je letterlijk je duimen en vingers gaat aflikken. Serveer het gewoon in de pot en vis naar je favoriete stukje, lepel de saus op met wat lekker brood en eens je genoeg hebt: bewaar dan de saus voor die risotto die hier over enkele dagen zal verschijnen… Caramba!

Recept: (Vrij naar VICKY HARRIS, De keuken van Spanje, 2006)

Nodig voor 6-8 personen:

Voor de picada: 2 sneden oud brood, 2 teentjes knoflook, geroosterde amandelen, klein beetje blad peterselie.

Voor de rest: anderhalve liter visbouillon, 700 gram stevige witvis (wij arme mensen gebruikten victoriabaars, die helaas iets te snel ging brokkelen. Maar heb je iets te vieren, kies dan voor een mengeling van lotte, kabeljauw- en/of zeeduivelkaken), 250 gr gekuiste scampi’s, 1kg gekuiste mosselen, 300 gram pijlinktvis (het spreekt voor zich dat je wat de zeevruchten betreft kan kiezen wat je wil en vindt), paprikapoeder, mespunt safraan, 6 fijngehakte teentjes look, 1 gesnipperde ui, 150 ml witte wijn, 400 gram tomatenblokjes, brandewijn, bladpeterselie, peper en zout.

Zet de visbouillon op het vuur en laat hem tot de helft inkoken.

We beginnen met de picada. Picada is een alternatief bindmiddel voor de saus, gezonder dan room of maïzena en best lekker. Snij het brood in blokjes en bak het in de pan met wat olie. Doe er op het eind de gesnipperde knoflook bij. Kieper het brood en look met de peterselie, amandelen en een beetje van de visbouillon in een blender zodat je een gladde pasta krijgt. Hou die opzij.

Neem een grote pot en fruit er de ui, look en Spaanse peper in. Giet er de wijn bij en laat de alchol verdampen. Als dat gebeurd is, voeg dan de tomaten, bouillon, paprika en saffraan toe. Breng aan de kook en laat het pruttelen op een zacht vuurtje.

Bak ondertussen in een tweede pan de vis en inktvis. Haal ze uit  de pan en zet opzij. Bak dan de scampi’s. Als ze klaar zijn, flambeer je ze en hou ze apart.

Gooi de mosselen in de pot en kook ze een drie-tal minuutjes mee. Voeg dan de vis, inktvis, scampi’s en de picada toe. Kruid naar smaak met peper en zout. Laat alles nog eventjes binden en serveer met wat peterselie. Eviva Espana!

Is getekend: The Clumsy Chef




Op het vuur: niet-zo-heel-erg-geheime tomatensaus

19 08 2008

De al dan niet aandachtige lezer heeft het misschien al gemerkt: Clumsy heeft iets met tomatensaus. En waarom ook niet? Het is klaar voor je mamma mia kan zeggen, is gezond en met wat pasta en scampi’s of inktvis bereidt zelfs de grootste keukenkluns een classy snelle maaltijd. Ideaal dus als je in de week snel iets moet maken, geen inspiratie hebt en toch lekker wil eten. Of als je dat prachtig nieuw lief wil bewijzen dat je best wel iets kan in de keuken.

 

 Vergis u overigens niet: dit soort recepten is in bepaalde middens goud waard. Elke Italiaanse mamma maakt haar eigen tomatensaus en beschermt het recept met have, goed en als het moet bloed- en eerwraak. Bij gebrek aan have, goed, wraak- en eergevoelens; deel ik mijn versie van dit recept met plezier aan de mensheid. Ik hoop dan ook dat jullie ervan kunnen genieten.

 

Recept:

Nodig: tomatenblokjes uit blik (als je tijd teveel hebt, mag je natuurlijk ook tomaten pellen, ontpitten en in blokjes snijden), sjalotje, look, verse kruiden (tijm, oregano, basilicum, marjolein, wat je maar hebt), olijfolie, peper, zout, chilipoeder, rode wijn azijn.

Snipper je sjalot (ik gebruik soms ook een gewone ui of een rode ui, hangt er van af wat we nog liggen hebben) en look. Warm wat olie op in een sauspan en laat die twee glazig worden. Voeg er dan de tomaten aan toe, samen met de kruiden (als je basilicum gebruikt, hou die nog even apart). Je kunt de kruiden er zo inflikkeren of er een bouquet garni -voor de leek: een busseltje – van maken: kies maar. Kruid verder met wat peper en zout en een klein beetje chilipoeder. Breng dat geheel aan de kook en als het goed pruttelt, giet er dan een klein geutje rode wijnazijn bij. Als die verdampt is, mag je het vuur wat lager draaien. Laat de saus nu nog wat inkoken terwijl je de pasta kookt en je scampi’s of inktvis bakt en je hebt een heerlijke tomatensaus. Doe er je basilicum pas helemaal op het eind bij, anders kookt die en dat is niet zo mooi noch lekker. Smakelijk!

Ook lekker: Doe er wat room bij en je krijgt een heerlijke tomatenroomsaus. Zwarte olijven voor een griekse toets, lekker met lam. Of nog wat meer chilipoeder als je houdt van pikant. Of geraspte parmezaan als je er een cheesy sausje van wil maken. Je kan er echt alle richtingen mee uit.

Is getekend: The Clumsy Chef




Op het vuur: Hamburgers, een instituut?

18 08 2008

Nu we het toch hebben over caloriebommen en Amerikanen, waarom dan niet meteen over hamburgers? Ik las onlangs in Ché (u weet wel, dat boekske dat u koopt ‘voor de artikels’ om vervolgens te beseffen dat de naaktfactor toch beduidend onder uw verwachtingen scoort en u alsnog de artikels gaat lezen) dat hamburgers een ondergewaardeerd Amerikaans instituut zijn. En dat een echte hamburger geen uitstaans heeft met wat ze bij McDo en collega’s verpatsen. Goed zo.

Ik heb iets tegen Amerikaanse instituten. Ze doen me iets te vaak denken aan fundamentele christenhonden en “In America, everything’s bigger ” (behalve het gemiddelde IQ) -toestanden. En aan scholen die iets willen doen voor de veiligheid van hun leerlingen door de leerkrachten wapens te laten dragen. (Echt waar, Dumfuckistan: ik heb de oplossing voor jullie problemen met vuurwapens: verbied ze) Nee, Amerika, niet mijn favoriete land.

Aan de andere kant: ze hebben ons ook mooie dingen geschonken. Wat zou de hedendaagse cinema zijn zonder Hollywood? Europa zonder landing in Normandië? Mijn (en die van vele andere mannen én vrouwen) fantasieën zonder Angelina Jolie? Juist ja, niet vet veel. Dus wil ik die hamburgers nog een kans geven. Vooral als ik er m’n eigen ding mee mag doen.

Dus Amerika: bedankt voor de burgers en Angelina. Hou het daarbij, gooi uw kernarsenaal overboord, doe gewoon en we worden allemaal dikke – no pun intented– vriendjes.

Recept:

Nodig: gehakt, sjalot, parmezaan, eieren, broodkruim, peper, zout, sla, tomaten, jonge kaas, mosterd, broodjes.

Ik heb voor dit recept het gehakt gemengd met een gesnipperd sjalotje, geraspte parmezaan, wat eieren, peper en zout en broodkruim.  Je kan hiermee doen wat je wil: champignons, gekookte worteltjes, geraspte courgette: go wild. Zorg er gewoon voor dat je iets kan fabriceren dat stevig blijft.

Bakken: je hebt hier opnieuw verschillende opties. Heb je een bbq of goede grill: gewoon daarop gooien en wachten. Geeft waarschijnlijk het beste resultaat. Wij hebben gekozen om de hamburgers eerst te koken in wat bouillon en te bakken in een pan. Zo zijn ze perfect doorbakken en sukkel je niet met aangebakken restjes. Je kan ze tenslotte ook gewoon bakken in een pan, maar dat is ietsje moeilijker en voor je het weet eindig je met gehavende burgers. Draai je hamburger sowieso maar 1 keer om. Zo krijg je het beste resultaat. Voor cheesburgers: als je de hamburger gedraaid hebt, leg er dan een plakje kaas op terwijl ie nog in de pan ligt. Zo smelt je kaas net genoeg voor je de burger naar binnen werkt.

Broodje: hierover zijn volledige bibliotheken volgeschreven. Mrs. Teaspoon zweert bij een lekker ouderwetse pistolet omdat zij haar hamburgers liefst heeft “zoals op de markt”. Anderen eisen een sesambroodje zoals in het frituur. Ik hou wel van zachte ovenbroodjes. Kies vooral zelf.

Groentjes: Hier geldt opnieuw de stelregel “kies vooral zelf”. Ik hou het zelf liefst zo simpel mogelijk: sla en tomaat. En omdat ik er zin in had: rucola en kerstomaatjes. Lekker verfijnd.

Saus: goede mosterd. Met bollekes in. Niets anders. Sorry.

Is getekend: The Clumsy Chef




Op het vuur: Pasta alla Norma

28 07 2008

 

Sicilië, de bal aan de voet van de Italiaanse laars. Een heetgeblakerd eiland, waar men voor een vendetta meer of minder z’n hand niet omdraait. Gelukkig voor ons ook een eiland waar ze weten wat lekker eten is. Een eiland, midden in de Middellandse Zee: mediterraner wordt het zowat niet. Dit recept is niet alleen verdomd eenvoudig om maken, het is ook overheerlijk. Bovendien, voor de veggies hier, volledig vis- en vleesvrij!

Dit recept vond ik – once again – bij Jamie Oliver waarna ik het zelf een klein beetje heb aangepast. Ik weet dat het lijkt alsof we niets anders lezen dan ’s mans kookboeken, maar ik beloof bij deze op mijn plechtig communiezieltje dat er nu minstens een maand niets meer zal verschijnen uit zijn boeken. Hou er alleen rekening mee dat ik een stuk minder katholiek ben dan de gemiddelde siciliaan…

Recept:

Nodig voor 4 zuiderse temperamenten: spaghetti, 2 aubergines, 2 blikken gepelde tomaten, 2 sjalotjes, geperste look, rode wijn azijn, véél olijfolie, verse basilicum, oregano en tijm

Kook de pasta. Snij de aubergines in lange vingers en bak ze in een pan met lekker wat olijfolie en veel oregano. Als ze allemaal gebakken zijn, zet ze dan opzij en maak je tomatensaus. Stoof de ajuintjes en look tot ze glazig zijn, gooi er de tomaten bij en kruid met thijm, oregano, peper en zout. Een het begint te koken, doe er dan een geutje rode wijn azijn bij en voor wie het lust een snuifje pili. Laat het allemaal wat inkoken tot je pasta klaar is. Giet de pasta af en voeg er de tomatensaus, de aubergine en de fijngesneden basilicum bij. Roer alles goed door elkaar en schep het op vier borden. Strooi er wat zachte ricotta over en klaar is kees.

Is getekend: The Clumsy Chef




Op het vuur: Spaanse salade van avocado, tomaat en scampi’s

2 07 2008

De zomer is in het land, de vakantie is begonnen en de zon brandt verschroeiend hard… op de parking waar ik van achter m’n bureautje op zit te staren. Str***. Nu, het leven is nooit eerlijk dus we kunnen er maar beter het beste van maken. De traag voorbij sluipende werkuren fleur ik dezer dagen op met urenlang surfen op het web, op zoek naar leuke zomerideetjes die in m’n gemartelde portefeuille passen. Dus nee, dat extravagant zeevruchtenfestijn inclusief kreeft op zes verschillende wijzen is nog niet voor deze zomer. Wel al geprobeerd en goed bevonden: deze smakelijke uit de hand gelopen tapa dat ik vond op deze blog. Ik heb het wel wat aangepast omdat ik gewoon te dolletjes ben op scampi’s met curry. Licht, luchtig en njammie!

Recept

Nodig voor twee armoezaaiers met een zuiderse drang: 3 verse tomaten, scampi’s (de goedkope aldi-versie is goed genoeg), 2 avocado’s, sjalot, sap van 1 citroen, peper, zout, curry.

Pel de scampi’s en ontdoe ze van hun darmkanaal. Snij ze vervolgens in de lengte in twee. Zo heb je 2 keer zoveel scampi’s! Yeah! Bak ze in een pan met wat boter en currypoeder. Laat afkoelen. Snij ondertussen de tomaat, avocado en sjalot in kleine stukjes en meng met het citroensap. Doe er de koude scampi’s bij en smullen maar. Arriba!

Is getekend: The Clumsy Chef