Op het vuur: NY-Clumsy style meatballs ’n spaghetti

22 02 2011

“Go West”, wisten de Pet Shop Boys al begin jaren negentig, toen de Rode Duivels nog tegen een bal konden stampen en Justin Bieber niets meer was dan een iets sneller kloppend hartje was bij moeder Bieber. Het heeft eventjes geduurd, maar ondertussen is ook die kogel door de kerk: Clumsy en Mrs. Teaspoon trekken de grote plas over. New York, we komen eraan!

Om alvast in de sfeer te komen, stond deze klassieker op tafel. Klassieker toch voor iemand als Clumsy die opgroeide met maffiafilms waar la mama op zondag de godfather en z’n capo’s ‘mietboals ’n spughe’i’ serveren. Nog zo’n televisionele herinnering aan het gerecht komt uit een film – maar hoe heette die ook al weer? – over twee Italiaanse broers die hun kans wagen in het beloofde land en in NY een Italiaans restaurant openen. Alleen blijkt niemand in de States geïnteresseerd in hun authentieke keuken en krijgen ze – tot grote frustratie van de kok – steeds de vraag naar “real italian food, meatballs ’n spaghetti, you know?”. Heerlijk filmpje in mijn herinnering.

Nodig voor 2 oceaanstomers:

250 gram pasta (in dit geval cappellini)

1 fijngesneden sjalotje

1 teentje look

2 italiaanse chipolata’s

1 blik tomaten in blokjes

rode wijn azijn

handvol verse basilicum

zachte ricotta

chili, oregano, tijm, peper en zout

Zet een ruime pan water op voor de pasta. Stoof ondertussen de sjalot en look in wat olijfolie. Voeg de kruiden en tomaten toe. Als de tomaten saus kookt, giet je er een geutje azijn bij en laat je rustig verder pruttelen. Ondertussen nijp je het vlees uit de chipolata’s en draai je er balletjes van. Braad deze aan in een pas. Als ze goed bruin zijn, kan je de tomatensaus toevoegen. Ondertussen is ook je pasta gaar. Giet deze af en pleur er de saus over. Afwerken met verse basilicum en wat zachte ricotta.

Advertenties




Op het vuur: Wrap it up, baby!

30 07 2008

Voor wie het nog niet raden kon, The Clumsy Chef is een hippe vogel. Oh jawel, ik ben het type dat zonder verpinken in afgesleten jeans en marcelleke met een overmaatse pilotenbril tegen z’n tronie op een terrasje zit. Yeah baby!

Enfin, dat ik er op zo’n momenten uitzie als een light-versie van Onslow uit Keeping up appearances (we spelen trouwens beiden folkmuziek, Onslow en ik. Hip hé…) doet de hipheidsfactor echter stevig dalen. Richting lichtjes marginaal misschien. Maar dat vinden we niet erg. Want zijn we niet hip, we kunnen wel hip koken! En daarom gooien we het eens in de wraps. Het moeten niet altijd keiremelkstampers zijn.

Voor wie geen flauw idee heeft over wat we het hier hebben: een wrap is een soort opgerolde pannenkoek die je vult met iets. De pannenkoek in kwestie is een tortilla die je in een koekenpan eventjes bakt en dan vult en oprolt. Met wat? Met dit bijvoorbeeld! We vonden deze gerechtjes in een boekje vol wraps, maar hebben er naar goede gewoonte weer ons eigen ding mee gedaan. Heb je nog ideetjes? Laat het ons weten!

Voor de goede orde: dit hebben we gemaakt voor drie personen. De hoeveelheden voelt een beetje mens wel aan.

Wrap met gerookte zalm en spinazie

De eerste wrap was er eentje van het koude type. Je mengt ricotta, wat citroensap, dille en flink wat peper en smeert dat als smeerkaas over je tortilla. Leg er wat gerookte zalm en geblancheerde spinazie (let erop dat ie goed is uitgelekt) op en je kan rollen en smullen!

Wrap met kip curry en champignons

Met onze excuses voor de mindere foto’s, maar er is echt wel kip aan te pas gekomen hoor… Snij een tiental champignongs (ja, ik zet deze schrijfwijze door… West-Vlaming, quoi?) heel fijn en bak ze in een pan. Leg de champignongs opzij en snij een kipfilet in blokjes en bak ze aan in een pan samen met een gesnipperd sjalotje. Giet er een stevige geut room bij en kruid met currypoeder (of currykruiden als je dat hebt. Wat me eraan doet denken dat ik hier dringend eens een receptje voor goede curry moet bijzetten). Doe er de champigngons bij en laat nog even verder sudderen. Draai het mengsel in een tortilla samen met wat fijngesneden ijsbergsla en that’s it!

Quesadilla met champignons

Je kunt natuurlijk nog veel meer aanvangen met die pannenkoeken. In dit geval leg je er twee op elkaar (niet gebakken in de pan) met iets tussen. Het ‘iets’ hier is een kaassaus en gebakken champignongs. Snij wat champignongs in schijfjes en bak ze in een pan. Maak je saus door in een pan wat boter te smelten en er een lepel bloem door te roeren. Roer dat goed door elkaar tot je een gladde massa krijgt. Leng die nu aan met wat melk en laat die, terwijl je roert opwarmen. Als alles goed gaat, heb je nu een eenvoudige witte saus. Gooi er een handvol kaas bij, kruid met peper, zout en muskaatnoot. Dit is je saus, smeer er een tortilla mee in, leg er je champignongs op en strooi er wat fijngesneden peterselie over. Leg er een tweede tortilla op en zet het geheel een vijf à tien minuutjes in een voorverwarmde oven van 200 graden. De boel is klaar als je tortilla beginnen te kleuren. Snij in stukken als een pizza en je hebt weer een lekkere hap.

Is getekend: The Clumsy Chef




Op het vuur: Pasta alla Norma

28 07 2008

 

Sicilië, de bal aan de voet van de Italiaanse laars. Een heetgeblakerd eiland, waar men voor een vendetta meer of minder z’n hand niet omdraait. Gelukkig voor ons ook een eiland waar ze weten wat lekker eten is. Een eiland, midden in de Middellandse Zee: mediterraner wordt het zowat niet. Dit recept is niet alleen verdomd eenvoudig om maken, het is ook overheerlijk. Bovendien, voor de veggies hier, volledig vis- en vleesvrij!

Dit recept vond ik – once again – bij Jamie Oliver waarna ik het zelf een klein beetje heb aangepast. Ik weet dat het lijkt alsof we niets anders lezen dan ’s mans kookboeken, maar ik beloof bij deze op mijn plechtig communiezieltje dat er nu minstens een maand niets meer zal verschijnen uit zijn boeken. Hou er alleen rekening mee dat ik een stuk minder katholiek ben dan de gemiddelde siciliaan…

Recept:

Nodig voor 4 zuiderse temperamenten: spaghetti, 2 aubergines, 2 blikken gepelde tomaten, 2 sjalotjes, geperste look, rode wijn azijn, véél olijfolie, verse basilicum, oregano en tijm

Kook de pasta. Snij de aubergines in lange vingers en bak ze in een pan met lekker wat olijfolie en veel oregano. Als ze allemaal gebakken zijn, zet ze dan opzij en maak je tomatensaus. Stoof de ajuintjes en look tot ze glazig zijn, gooi er de tomaten bij en kruid met thijm, oregano, peper en zout. Een het begint te koken, doe er dan een geutje rode wijn azijn bij en voor wie het lust een snuifje pili. Laat het allemaal wat inkoken tot je pasta klaar is. Giet de pasta af en voeg er de tomatensaus, de aubergine en de fijngesneden basilicum bij. Roer alles goed door elkaar en schep het op vier borden. Strooi er wat zachte ricotta over en klaar is kees.

Is getekend: The Clumsy Chef