Op het vuur: Chili con carne, baby!

15 02 2011

Vandaag gelezen: ‘Belgen eten minder vlees’. Los van de ethische en ecologische betekenissen van het bericht deed het me toch even denken aan hoe het eigenlijk bij ons zat. Eten wij minder vlees? Ik denk het niet, nee. Eten we verstandiger vlees? Ik hoop het. Vlees van hier, vlees dat niet de halve aardbol rondreisde. En niet elke dag hetzelfde. Dat zeker. Een week lang entrecotekes van een witblauwke zou ook maar gaan tegen steken. Alhoewel…

Maar we dwalen af. Vlees dus. Lekker en indien een weinig verstandig gekozen ook nog gezond voor jezelf én de planeet. En in deze wintermaanden (sorry, het receptje zit al een tijd te wachten) kan een stevige vleesmaaltijd fameus deugd doen. En dat moet niet altijd moeilijk zijn. En als je er een beetje tijd en liefde insteekt is ie zelfs ronduit verrukkelijk. Het geheim? Vers geroosterde paprika’s. Ja, het is een weinig gedoe. Maar eens je ze zelf gemaakt en geproefd hebt, wil je z’n gepotte broertjes nooit meer op je bord. Ohja, voor de drukbezette mensen: dit is er eentje zonder afwas. 1 pot. That’s it.

Nodig voor 4 wintermagen:

100 gram spek in blokjes

250 gram gehakt (varkens-rund)

1 grote ajuin in ringen gesneden

1 fijngehak teentje look

1 (of zoveel je wil of aankan) rode pepertjes, fijngesneden

150 gram rode bonen (uit blik als je wil, vers geweekt als je tijd hebt. Gebruik je bonen uit blik, best even afspoelen)

2 blikken tomatenblokjes

1 glas rode wijn

2 paprika’s

Fijngesneden bladpeterselie

Zure room en ingelegde groene pepers voor de garnering

Kruiden: ik gebruik een mengseltje uit de winkel met cacao, chili en kaneel. Wreed lekker. Je kan evengoed deze drie er naar smaak bij doen. Schrik niet van de cacao want het is miljaarde goed!

Recept:

Rooster de paprika’s: snij ze in 3 en leg ze met de velkant naar boven onder de grill tot ze zwart zien. Haal ze dan uit de oven en laat ze even afkoelen in een plastic zak. Daarna kan je het vel makkelijk van de paprika’s halen. Snij ze in reepjes en hou ze klaar. Deze gaan op het eind terug in je potje.

Bak het spek en het gehakt in wat vetstof tot ze bruin zien. Draai het vuur lager en voeg de ui, look en pepertjes toe. Als deze glazig zijn, blus je alles met de wijn. Eens de alcohol verdampt is, mag je er de tomaten bij doen. Nu kan je kruiden naar smaak. Wat meer of minder chili, een snuifje kaneel en cacaopoeder, peper en zout. Laat alles nu wat pruttelen en voeg na ongeveer 10 minuten de bonen en de paprika toe. Afwerken met peterselie en serveren met een dot zure room en een groen pepertje als dat je ding is. Smakelijk!

Is getekend: The Clumsy Chef





Op het vuur: Honeymoon spaghetti

1 10 2008

Ok, dames en heren, hier is ie! De numero uno, the number one, het neusje van de zalm, le plat préféré van onze keuken. Wij leerden het kennen via het derde boek van personal Jesus Jamie Oliver, Happy Days met The Naked Chef. Die knul leerde het op zijn beurt kennen op z’n (voel je ‘m komen?) huwelijksreis ergens in de buurt van Napels.

En ja, er zit dus een kreeft in. En mosselen, inktvis, scampi’s. Nee, niet goedkoop dus. But it makes girls go:

 Dus het is zeker de moeite waard om het te maken. Wegens financiële crisissen, de nog steeds ergens vaagweg bestaande hoop om ooit een echt stenen huis te bezitten en het feit dat goed diepgevroren ook niet slecht is, hebben we dit tot nu toe enkel met diepgevroren kreeft, scampi’s en inktvis gemaakt. Maar het is de ambitie om zodra we eens echt iets te vieren hebben, dit met puur verse ingrediënten te maken. Het is nu al met stip het lekkerste wat ooit uit onze oven rolde, en we mogen niet stoefen, maar dat wil ondertussen toch al wat zeggen. Dus haal die sok van onder de matras, en gaan met die banaan -eu, kreeft… Het is het echt waard!

 Recept voor 2 verliefde zieltjes: (JAMIE OLIVER, Happy Days met The Naked Chef, 2001)

1 gekookte kreeft, 2+1 dikke teen gehakte knoflook, 1 verse rode spaanse peper zonder zaadjes en fijn gesneden, 1 blik gepelde tomaten in blokjes, boter, olijfolie, 250 gram gekuiste mosselen, 100 gram inktvis in ringen, 100 gram gepelde scampi’s, 250 gram al dente gekookte spaghetti, 1 hand grof gehakte verse bladpeterselie en marjolein, 1 geklutst ei.

Begin met je kreeft: mep ‘m open, haal er al het vlees uit en scheur het in kleine stukjes. De schelpen sla je met een deegrol, hamer of wat dan ook fijn. Stoof in een pan 2/3 van de knoflook en de helft van je rode peper aan in wat olie. Als ze glazig zijn geworden, doe er dan de kreeftschalen bij en bak ze eventjes aan. Doe er het blik tomaten en een half glas water bij en draai het vuur laag. Laat de boel minstens een uur sudderen, kruid met peper en zout naar smaak en giet het dan door een fijne zeef en zet opzij.

Warm de oven voor op 180°. Laat in een pan wat boter smelten en fruit er de rest van de knoflook en peper in. Draai het vuur daarna hoog en voeg er de garnalen, inktvis en mosselen aan toe. Laat enkele minuten koken tot alle mosselen open zijn en gooi eventueel de ongeopende mosselen weg. Schep de pasta door de tomatensaus en zeevruchten zonder al te veel van het vocht ervan mee te nemen. Roer alles door elkaar en doe er de marjolein en peterselie bij.

Et maintenant, pour la piece de résistance: neem een ovenschaal en leg er een groot stuk ovenpapier op, twee keer zo groot als de ovenschaal. Leg de pasta in het midden en vouw het papier dubbel. Smeer de randen in met wat van het geklutste ei en plak het papier toe. Zet in de oven tot de stoom het pakket opblaast. Haal uit de oven, zet het voor de neus van je geliefde, scheur het pakje open en geniet! 

Is getekend: The Clumsy Chef




Op het vuur: pasta met calamares

1 10 2008

Haha, hoera, jippie en jee! De Jamie-loze periode is achter de rug en man, hebben we dat gevierd! Met de fijne nazomer die we in september alsnog mochten genieten, kon Clumsy zich nog eventjes helemaal laten gaan met de Italiaanse gerechtjes die van Mijnheer Oliver een halfgod maakten a la casa Clumsy-Teaspoon. Zeevruchten a gogo dus, en daarvan wil ik er nog snel twee met jullie delen. Vandaag eentje voor als het relatief snel moet gaan en morgen iets voor de zondag. In het begin van de maand… Maar dat is voor morgen.

Vandaag wil ik het hebben over octopussy! Glibberige wezens die vooral gekend zijn als leveranciers van ouderwets schrijfgerief, hier beter bekend als jummie-er dan Evi Hanssen vóór ze zich liet vol steken door die nitwit. Je kan ze – ook in de Aldi, ja – kopen in de diepvries, maar ik daag jullie uit om ze eens vers aan te schaffen. Ze zijn bijlange na niet meer zo duur als je zou vermoeden en het resultaat is toch heel wat lekkerder. Nadeel: het is een gedoe. Heb je een echt goede visboer: vraag hem dan zelf de boel in ringetjes te snijden. Hou je van een uitdaging:

Voor de rest is dit het spreekwoordelijke stukje taart. Nog een tip om je inktvis nooit te doen mislukken: bak ze ofwel op een heel hoog of een heel laag vuur; anders worden ze zo smakelijk als een gekruide rubberen binnenband.

Recept: (naar: JAMIE OLIVER, Jamie’s Italy, 2005)

Nodig voor 4 disgenoten: 1 fijngesneden knol venkel (hou de groene topjes bij), 2 tenen knoflook in plakjes (of meer *grijns*), 2 theelepels geplette venkelzaadjes, een groot glas witte wijn (een tweede als je dorst hebt), 1verse spaanse peper zonder zaadjes en in reepjes gesneden, 4 inktvisjes in ringen gesneden en de tentakels op z’n geheel gehouden, pasta, zout, peper, olijfolie, bladpeterselie en limoenschil (die laatste twee had ik niet bij de hand en het ging best ook lekker)

Zorg ervoor dat je alle ingrediënten op voorhand hebt gesneden, dan kan je beginnen koken als een echt Piet, Jeroen of Jamie. Of Herwig, maar dat willen we niemand aandoen…

Zet een grote pan op het vuur en bak er de look, venkel en venkelzaadjes in wat olijfolie. Zijn ze glazig: draai het vuur dan ongemeen hoog en gooi er de wijn, spaanse peper en inktvis bij. Blijf roeren tot nog de helft van het vocht overblijft. Zet het vuur nu laag en laat de boel rustig sudderen terwijl je de pasta kookt.

Giet de pasta af maar bewaar een beetje van het water. Gooi de pasta en inktvis samen, roer het goed door een en proef gerust eens of de smaak goed zit. Werk af met het groen van je venkelknol en de peterselie. Als de boel te plakkerig is, kan je nog altijd een beetje van het kookvocht bij je pasta doen. Verdeel de nest over vier borden, doe er wat limoenschil over en serveren maar!





Op het vuur: Zonnige zarzuela (leve de alliteratie!)

25 08 2008

Jawohl, ik hou van Spanje. Het land dat ons het Alhambra, Ibiza en Penelope Cruz schonk. Ok, ook dokter Fuentes, de Costa Brava en de Inquisitie hebben we aan die Spanjolen te danken, maar laat ons het erop houden dat ze met Penelope Cruz écht veel goed maken. Héél veel…

Maar ook hun keuken valt niet te versmaden. Wie Spaanse keuken zegt denkt tapas, wijn en – natuurlijk – paella. Een iets minder bekend, maar daarom niet minder lekker, nationaal gerecht is zarzuela. Het is een hartige schotel waarvan je letterlijk je duimen en vingers gaat aflikken. Serveer het gewoon in de pot en vis naar je favoriete stukje, lepel de saus op met wat lekker brood en eens je genoeg hebt: bewaar dan de saus voor die risotto die hier over enkele dagen zal verschijnen… Caramba!

Recept: (Vrij naar VICKY HARRIS, De keuken van Spanje, 2006)

Nodig voor 6-8 personen:

Voor de picada: 2 sneden oud brood, 2 teentjes knoflook, geroosterde amandelen, klein beetje blad peterselie.

Voor de rest: anderhalve liter visbouillon, 700 gram stevige witvis (wij arme mensen gebruikten victoriabaars, die helaas iets te snel ging brokkelen. Maar heb je iets te vieren, kies dan voor een mengeling van lotte, kabeljauw- en/of zeeduivelkaken), 250 gr gekuiste scampi’s, 1kg gekuiste mosselen, 300 gram pijlinktvis (het spreekt voor zich dat je wat de zeevruchten betreft kan kiezen wat je wil en vindt), paprikapoeder, mespunt safraan, 6 fijngehakte teentjes look, 1 gesnipperde ui, 150 ml witte wijn, 400 gram tomatenblokjes, brandewijn, bladpeterselie, peper en zout.

Zet de visbouillon op het vuur en laat hem tot de helft inkoken.

We beginnen met de picada. Picada is een alternatief bindmiddel voor de saus, gezonder dan room of maïzena en best lekker. Snij het brood in blokjes en bak het in de pan met wat olie. Doe er op het eind de gesnipperde knoflook bij. Kieper het brood en look met de peterselie, amandelen en een beetje van de visbouillon in een blender zodat je een gladde pasta krijgt. Hou die opzij.

Neem een grote pot en fruit er de ui, look en Spaanse peper in. Giet er de wijn bij en laat de alchol verdampen. Als dat gebeurd is, voeg dan de tomaten, bouillon, paprika en saffraan toe. Breng aan de kook en laat het pruttelen op een zacht vuurtje.

Bak ondertussen in een tweede pan de vis en inktvis. Haal ze uit  de pan en zet opzij. Bak dan de scampi’s. Als ze klaar zijn, flambeer je ze en hou ze apart.

Gooi de mosselen in de pot en kook ze een drie-tal minuutjes mee. Voeg dan de vis, inktvis, scampi’s en de picada toe. Kruid naar smaak met peper en zout. Laat alles nog eventjes binden en serveer met wat peterselie. Eviva Espana!

Is getekend: The Clumsy Chef