Op het vuur: Drie doordeweekse gangen

30 08 2009

Het is niet omdat het ‘werkensdag’ is, dat een mens niet gezellig en uitgebreid mag smikkelen. Niets mis met een culinaire verwenbeurt gewoon omdat je er zin in hebt. Gewoon zorgen dat er niet teveel afwas bij komt kijken, niets anderhalf uur in de oven moet en je houdt meer dan genoeg tijd over om te genieten van wat quality-time met de kids, een momentje alleen met een goed boek of een uitgebreide sessie bedgymnastiek. Je kan ook natuurlijk gewoon afstemmen op VT4, maar een mens is niet altijd even goed gek.

Enfin, genoeg rond de pot gedraaid, tijd om in de potten te graaien (sorry, wou deze buitenkans tot slechte woordspelletjes niet laten liggen).

Voorgerecht: gegrilde sardientjes sardientjes

Waarschijnlijk de eenvoudigste vis ter wereld. Gewoon inkepingen in maken, bestrooien met peper en zout en enkele minuutjes op een grill leggen. Serveren op enkele blaadjes sla met wat tomaten en brood. Ook lekker met een stukje citroen ernaast.

Hoofdgerecht: pasta met courgettepasta courgette

Neem 1 courgette per 2 personen, haal er de zaadjes uit en snij in blokjes. Bruin bakken in wat olijfolie en apart zetten.  Breng nu je pasta aan de kook. Stoof ondertussen een sjalotje en een gehakt teentje look in weinig olijfolie. Voeg een klein handje vol pijnboompitten toe en laat die bruin worden. Voer er vervolgens 2 ansjovisfilets aan toe, kruid met peper (zout heb je normaal niet nodig hiervoor) en dan kunnen de courgetteblokjes terug bij. Tenslotte een groot handvol fijngesneden basilicum en je hebt een lekkere saus voor bij de pasta. Afwerken met wat geraspte parmezan.

Dessert: vannille-ijs met ananas en muntananas

Neem een ananas, snij ‘m in stukken. Neem een handvol muntblaadjes en hak die ruw. Roer door elkaar met een lepel fijne suiker. Serveren met een bolleke crème.

Et voila: drie gangen in niet meer dan een kwartier tijd. Op restaurant draaien ze er u een fameuze kloot voor af, thuis gaat het een stuk sneller.

Advertenties




Op het vuur: Crema di mascarpone con mango

22 07 2008

Wie me kent, zal het misschien verwonderen: The Clumsy Chef mag dan wel rondlopen – of rollen – in een veilig stootkussen van vetcellen, eigenlijk hou ik helemaal niet zo van zoetigheid. Desserten zeggen me bitter weinig. Crème au beurre, frangipanne, appeltaart en cake: wat de modale gourmandige mens doet watertanden als een uitgehongerde wolf, doet mij helemaal niets. Alleen voor een ijsje in welke vorm dan ook, wil ik al eens een uitzondering maken. Het zal jullie dan ook niet verwonderen dat dessertmaking het exclusieve territorium is van Mrs. Teaspoon.

 

Daar komt nu dus verandering in! Als ik dan toch deftig wil leren koken, zal ik ook moeten leren een dessert uit m’n polsen te draaien. Taarten en cakes laat ik nog even achterwege en ik begin met deze Italiaanse klassieker. De basis voor dit dessert (de crema di mascarpone) vond ik in De Zilveren Lepel, de Italiaanse tegenhanger van het beroemde en beruchte Kookboek van de Boerinnenbond. Tijdens de prachtige – ahum – zomer die we meemaken, kon ik ook niet weerstaan aan de lokroep van een sappige mango en ontstond deze zondige variant op de klassieke crema. Als ik de komende maanden dus Koen Crucke-gewijs een paar ton bijkom, is dat niet mijn schuld, maar die van mijn brandende ambitie…

 

Recept:

Nodig voor twee porties zonde: 150 gram mascarpone, één ei – dooier en eiwit gescheiden, 1 zakje vanillesuiker, één übersappige mango.

Schil de mango en snij, pulk en scheur het vruchtvlees van rond de pit. Lik vervolgens je vingers af, geniet en was je handen. Pureer het fruit in een blender en zet in de koelkast. Roer de suiker door het eigeel en klop het eiwit stijf. Als je geen ervaring hebt en een ontwrichte schouder wil vermijden: gebruik dan een mixer. Roer je eigeel en mango door de mascarpone en schep dat mengsel voorzichtig door het opgeklopte eiwit. Giet in twee glazen en laat opstijven in de koelkast. Smakelijk.

Is getekend: The Clumsy Chef