Bezocht: Stad Kortrijk

Kortrijk ligt aan de zee!

Ik zie en hoor de draaiende ogen en hopeloze zuchten van West-Vlaamse lezers virtueel door mijn scherm priemen. Maar deze keer heeft het geografisch-niet-zo’n-groot-licht-Mrs. Teaspoon wel gelijk! Stad Kortrijk ligt aan de zee, meerbepaald in Oostende.

Na een dagje fietsen van de ene naar de andere Beaufort-bezienswaardigheid zoeken we voor onze 11-koppige groep schilders en kunstliefhebbers een plaats in een waaier van Oostendse horeca. Ondanks de crisis zitten de resto’s goed volgeladen en duurt de zoektocht langer dan verwacht. De voeten gaan steeds trager en plots staan we stil voor een ultrakorte menukaart. “Friet met mosselen? Iedereen akkoord?”

Om de kortheid van de menukaart te bewijzen.
Enkele weken na ons bezoek herinner ik ze nog prima.

Voorgerecht: Garnalen of Vissoep

Hoofdgerecht: Tong met friet, Mosselen met friet, Pladijs met friet, Pladijs met garnalen en friet of Steak met (met lookboter of champignons) en friet

Ariane: “Mosselen, met friet!”
Serveuse: “Er zijn geen mosselen”
Wim: “Duvel”
serveuse: “Hebben we niet, enkel Maes”
Michael: “Cola”
serveuse: “Hebben we niet, enkel limonade”

Na wat zoeken wat ze wél hebben in hun voorraadkasten wordt er wijn, water, steak en vis besteld… met friet. Het interieur is zalig fout. Net alsof je bij je grootmoeder in de living zit. De pot mayonaise staat vooraan in het restaurant en de serveuse schept gulle scheppen in kommetjes die ze al meteen op onze tafel komt zetten. De fles wijn krijgen we tesamen met de flesopener en een aantal glazen. Bestek wordt rondgedeeld zonder al teveel gène. De no nonsense mentaliteit is leuk en we kunnen er goed om lachen.

Ook het eten smaakt lekker en eerlijk. De steak is goed gebakken, de champignons vers en de frieten zijn dik. De mayonaise is hoogstwaarschijnlijk zelf gemaakt en valt bij onze devoslemmens-liefhebbers wat minder in de smaak. Volgens Wim kan je met deze mayonaise schilderen. Daar hebben de schilders onder ons meteen oren naar.

Recept om te schilderen met mayonaise:
Men neme een tube olieverf en ene kom mayonaise (liefst dus deze die hier op tafel werd gezet). Men menge de twee substanties onder elkaar. Men verkrijge een “verf” die kan gebruikt worden op waterbasis…

Eens buiten ligt de zee slechts enkele meters verder. Zo zie je maar, Kortrijk ligt aan de zee!

De zee op je bord

In Normandië eet je fruits de mer!

De veelbelovende verhalen van The Clumsy Chef deden me al watertanden: “Het is de zee op je bord!” Met die ingesteldheid gingen we op zoek naar een ideaal plekje om deze zeevruchten te degusteren. Honfleur, een ultragezellig, romantisch en idyllisch havenstadje bleek de perfecte enscenering. Rond de haven krioelen de toeristen op de vele terrasjes en fruits de mer schuiven er aardig naar binnen.

Le Pti’ Bistrot d’Honfleur heeft geen zicht op de bootjes maar wel een leuk, roze interieur en een aantrekkelijk menu voor 20 euro.
Fruits de mer
Lamsbout met ratatouille
Dessert van het huis of kaas

Bij het voorgerecht lag dus “de zee op mijn bord”. Goed, laat ons zeggen dat ik de zee toch maar laat waar ze ligt. Oesters, slakken en schelpjes horen kennelijk niet meteen thuis in mijn mond. Onze Clumsy Chef dacht daar wel anders over en met het sop tot achter zijn oren schranste hij ook mijn bord mee leeg.

Maar oh, wat een hoofdgerecht!

En het desert bracht me al helemaal van de wijs. Waardoor ik een foto vergat te nemen…

Bezocht: Luzine

Overheerlijk verfijnd!

Limousin & King crab
In tartaar met curry en coleslaw

Pladijs “minestrone”
Met mosselen en parmigiano reggiano

Hert
Met stoemp van spruitjes, spekjes en gebakken ui
rode kool en knolselder
civet met wintergroenten

Couscous & fromage blanc
In salade en mousse met kweepeer en pistache-ijs

Luzine
016 890 877
K. Begaultlaan 15/6
3000 Leuven

Bezocht: Restaurant Meerdael

De Meesterkoks van België presenteerden deze week naar aanleiding van de Week van de Jongeren hun kunnen aan een duizendtal jonge fijnproevers. De vraag of ik graag mee ging dineren in een toprestaurant werd uiteraard met een absolute “ja” ontvangen. Daarom even tussen haakjes: Dankjewel Elien voor de uitnodiging! Daarenboven kwam het vrolijke nieuws dat de overheerlijke 4-gangenmenu me maar 35 euro ging kosten en dat allemaal omdat ik nog (net) geen 25 ben.

Samen met vier enthousiaste proevers schoven we benieuwd naar al dat verfijnds onze voeten onder tafel in Restaurant Meerdael in Blanden nabij Leuven. Het menu verliep als volgt:

Mousse van patrijs

Schartong vergezeld van fijne groentjes en een crème van boschampignons

Lamskroon met auberginepuree, gegrilde kerstomaatjes en aardappelpannenkoekjes geserveerd in een sausje van citroentijm

Chocoladetaartje met chocoladesorbet rustend in een zoete saus van steeltjespeper

Al konden de vriendelijke gastvrouwen het nog veel mooier aankondigen, het klinkt lekker, niet? Aan alle jonge keukenprinsessen en kasserolhelden: hou deze jaarlijkse traditie in het oog, het is een ware aanrader!

Is getekend: Mrs. Teaspoon

Bezocht: Tr3s

Zondagavond en geen zin om te koken: het klinkt ongetwijfeld bekend in de oren. Het weekend  weer veel te kort om boodschappen te doen, de maandag te dichtbij om je er zorgen over te maken. Wij dus richting stad op zoek naar een hapje eten en liefst ergens waar we nog niet eerder kwamen. Onze zoekende blik bleef hangen bij Tr3s in de Muntstraat.

Trendy, hip en cool. Het druipt  er gewoon van af. Tr3s is een restaurant in twee delen: beneden vind je een bar waar je kan genieten van tapas en een drankje, boven een nog iets classier versie dat moet dienen als restaurant. Nu, we kwamen dit enkel te weten toen we even ‘de patatten gingen afgieten’, want ook op het gelijkvloers kon je gewoon eten. De kaart is beperkt en niet overdreven prijzig, alleen zijn de porties dezelfde omschrijving genegen…

Mrs. Teaspoon koos voor een boterham met gandaham, ikzelf ging voor een voorgerechtje van haring met room en dille en een hoofdschotel van tagliatelle met lams (geen tikfout, zo stond het op de kaart).  Klinkt lekker, maar toch was het niet echt whoopie. Te droog lamsvlees , te saaie boterham -het verschil kon hier gemaakt worden door een klein beetje van de picobello balsamico die ze verkochten op hapje tapje- , te dure haring. Niet dat het slecht was, het was gewoon niet très bon… (die mocht ik toch niet laten liggen).

Nee, Tr3s wist de hoge verwachtingen die ze schiepen met hun stand op Hapje Tapje en het prachtige decor niet in te lossen. Een weinig originele keuken (al hoeft dat natuurlijk niet) met weinig aandacht voor het eindresultaat. Als we dan toch mogen eindigen met een positieve noot: de bediening, sfeer en inrichting was prachtig. Nu nog de keuken!

Prijs: één voorgerecht, twee hoofdgerechten, een cola en een fles water: 31,20 euro.

Tres

Muntstraat 20

3000 Leuven

www.tr3s.be

Bezocht: MuseumCafé “Cooking meets Art”

Een tijdje terug, zaterdagmiddag, bezocht ik één van de filialen van de beroemde en beruchte Peter Goossens: het MuseumCafé in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten te Brussel. Met pen en papier in de handtas verheugde ik me al op de vrolijke recensie die een bezoek aan een restaurant gelinkt aan topchef Goossens ongetwijfeld oplevert. Helaas.

Het was 12u00. Openingsuren* waren niet te bespeuren en de deuren waren los, dus gingen we binnen. Het assortiment slaatjes in plastic potjes zag er even onsmakelijk uit als een zelfde assortiment in de koeltoog bij Panos, al mocht je voor de gehanteerde prijzen iets beters verwachten… zoals een bord bijvoorbeeld. Goed, doe ons dan maar een dagschotel. Het concept dat Goossens voor het museum uitdokterde serveert dan ook échte Belgische streekgerechten.
Enkele taalproblemen en misverstanden later (de kassier die de verkeerde prijs ingaf omdat hij dacht dat de dagschotel lam was maar er eigenlijk kip op ons bord lag bijvoorbeeld) zaten we in hippe zeteltjes Peter Goossens’ gerecht te verorberen. Lekker, dat geef ik toe. Maar: geen muziekje, de man aan de kassa moest nog glazen afdrogen, de plastic slaatjes werden eindelijk gefatsoeneerd op borden… kortom het klaarzetten van het MuseumCafé begon om pas 12u00. Ookal telde het etablissement intussen ongeveer twintig klanten die een beetje moesten zoeken naar bij wie ze in godsnaam konden betalen voor hun stukje taart en koffie, het personeel ging rustig verder met het klaarzetten.

Wellicht waren we iets te vroeg komen opdagen, dachten we dan. Maar gezien er geen openingsuren hingen, het personeel ons niets zei en ook niemand raar opkeek, veronderstelden wij met hongerige magen dat het er wel open was.
Ik moet ook toegeven dat de vorige keer dat ik er de sfeer kwam opsnuiven, het een pak aangenamer en vlotter verliep. Toen was het tegen tweeën in de namiddag en waren de tafeltjes goed gevuld. Mooie (ter plaatse gemaakte) slaatjes, dessertjes en frietjes in een tipzak schoven vlot over de toog en er waren geen problemen met de bediening.

Deze tegenvaller zal me wel niet weerhouden er nog terug te gaan. Al was het alleen maar om te controleren of  deze minpunten al dan niet een accident de parcours waren. De ligging, het interieur en de naam Peter Goossens heeft het MuseumCafé al mee. Maar moest ik Peter Goossens zijn, zou ik wel strenger toekijken op toestanden zoals ik ze meemaakte die zaterdagmiddag… Een naam hoog houden is niet altijd simpele koek. Werk aan de winkel, Peter!

MuseumCafé
Koninklijk Museum voor Schone Kunsten van België
Regentschapsstraat 3
1000 Brussel

* Openingsuren: van dinsdag tot zondag: 10u00 tot 17u00

Is getekend: Mrs. Teaspoon

Bezocht: Insel Hombroich

In Duitsland, tussen Neuss en Düsseldorf ligt Insel Hombroich: een buitenmuseum. Het gebied is moerassig en wild. Over mooie paadjes wandel je genietend van het landschap van het ene paviljoentje naar het andere. Dit zijn op zich al architecturale pareltjes. Binnen hangt of staat kunst. Variërend van beelden uit het Oude China tot gigantisch schilderijen of ijzeren constructies.

En uiteraard is er ook een cafetaria… waar op een lange houten tafel ligt te pronken: hard gekookte eitjes, zuurdesembrood, rozijnenbrood, appeltjes, patat in de schil, tomaten, mozarella, courgettes, belegde broodjes, reuzel, poepspeis (aka perensiroop), confituur, koeken, appelsap, water en koffie. Neemt u een kartonnen bordje en plastic mes en vork en smakelijk! Al dit lekkers is inbegrepen in de inkomprijs.
Student 7 euro
Volwassene 15 euro

Is getekend: Mrs. Teaspoon

Bezocht: Koutoubiya

De wereld wordt steeds weer wat kleiner. We rijden naar Amsterdam omdat een concert in Brugge uitverkocht is (gelukkig was Leonard Cohen ronduit Fantastisch met de grootste F die je vindt aan deze kant van het heelal) en vinden het maar normaal om het vliegtuig in te stappen om even de benen te strekken in Manhattan (mochten we er genoeg slijk der aarde voor hebben). Het is dan ook maar normaal dat je op een goed doorvoede postzegel als Leuven, de wereld op je bord terugvindt. Vorige week viel onze keuze op Marokkaans en Restaurant Koutoubiya. Het was al lang niet meer de eerste keer dat we er over de vloer kwamen, die duivels heerlijke mechoui (traag in de oven gebraden lamsschouder met couscous) lokt me steeds weer naar de Muntstraat. Ook de sardines proefden we er al, net als de brick en de couscous. Maar deze keer wou ik het eens over een andere boeg gooien. Gezonde mens als ik af en toe probeer te zijn, koos ik voor de tajine van verse vis. Mrs. Teaspoon zette haar zinnen op een tajine van gevulde kwartel met rozijnen, zongedroogde tomaten en dadels. Om de ganse knabbelwinkel door te spoelen, bestelden we meteen een fles van de rode huiswijn: Puerta Cerrada. Gezonde voornemens reiken namelijk nooit verder dan een prima wijnkaart…

 

Ik vertelde al dat het niet de eerste keer was dat we ons de gemoedelijke sfeer van Koutoubiya lieten welgevallen. Het gezellige interieur, de grote open keuken die het ganse restaurant vult met heerlijke geuren uit de Maghreb en de redelijke prijzen maken er van elke maaltijd een feest. Helaas kan het niet altijd even goed zijn: dankzij een ‘technisch probleem’ met de computer die de bestellingen verwerkt, moesten we maar liefst een uur wachten op ons eten. Het kan op de beste plaatsen gebeuren en was meteen ook de enige domper op de feestvreugde. De wijn was voortreffelijk en toen de stoofpotjes gezellig pruttelend op tafel kwamen, vergaten we alle zorgen. Het dagaanbod van de vis leverde een stevige gamba, een stuk kabeljauwfilet en een lekkere roodbaarsfilet op, heerlijk gekookt in een tomatensausje met komijn. De kwartel leek dankzij de royale vulling van gekruid gehakt aardig op een volwassen duif en het brood dat we naast onze borden kregen was prima. Toen we nagenietend richting Oude Markt slenterden moesten we het toch weer toegeven: Koutoubiya is een prima tent voor een doordeweekse luie avond aan het begin van de maand.

 

Praktisch:

 

Muntstraat 40-42

3000 Leuven

016 29 43 14

www.koutoubiya.be

 

Wij smulden van:

 

Tajine van gevulde kwartel

 

Tajine van verse vis

 

Fles rode huiswijn

 

Totaal: 59,95 euro

 

Is getekend: The Clumsy Chef

 

PS: De Koutoubiya moskee is een van de bekendste moskeeën in Marrakech. Dat weten we nu ook weer.

 

 

Bezocht: Frituur Angelique

 Zoals een recensie van een fritkot hoort te zijn: kort, simpel, zonder enige rim ram. Net als de frietjes zelf…

Frituur Angelique
- is voor ons de dichtsbijzijnde fritketel
- is proper en hygiënisch
- heeft een zeer vriendelijke uitbaatster, zijnde Angelique (met hulp van haar zonen runt ze haar frituur met een glimlach)
- bakt ongeloofelijk lekkere, mooi goudgeel gefrituurde, 5 cm lange frietjes
- serveert friet in een puntzak

Het mag best geweten zijn, onze klantenkaart vult zich met een stempeltje per week.

Prijs: Een grote friet, een bickyburger, een curryworst, twee kaaskroketten en twee cola’s voor 10,40 euro.

Frituur Angelique, Naamsesteenweg 58, 3001 Heverlee, 016 22 13 21

Is getekend: Mrs. Teaspoon

Bezocht: De Nieuwe Schapestal

Tijd voor een voorzichtige streep geschiedenis. Niet direct weglopen, het duurt niet lang. In de vroege 14de eeuw (internetbronnen beweren 1309, maar daarvoor vond The Clumsy Chef geen bevestiging) zou de jonge maar bloeiende stad Lier voor de keuze gesteld zijn: een universiteit, de eerste in de florerende Lage Landen of een schapenmarkt. Lier koos voor de schapenmarkt en Leuven kreeg een dikke eeuw later haar universiteit. De Lierenaars houden er wel sinds dien hun bijnaam Schapenkoppen aan over. Voila, genoeg geschiedenis.

In het historische centrum van Lier vind je De Nieuwe Schapestal (de taalfout is van hen, niet van mij). Niet meteen de smakelijkste naam voor een restaurant, maar wat er op je bord verschijnt doet je dat volkomen vergeten. The Clumsy Chef en Mrs. Teaspoon gingen er tafelen met enkele fantastische luitjes die we wilden laten kennis maken met de voortreffelijke keuken. De Iraanse cheffin vertoeft al enkele decennia in België en dat merk je aan de kaart. De Perzische keuken wordt moeiteloos gecombineerd met mama’s kost en dat leidt tot een lekker en goed gevuld bord. Als voorgerecht kozen we voor de 8 verschillende mezze, als hoofdgerecht lieten we een lamszadel met seizoensgroentjes en mostersaus aanrukken terwijl Mrs. Teaspoon haar voorliefde voor geitenkaas niet kon bedwingen en koos voor de ‘lamsfilet op een bedje van aubergine en onder een dekentje van geitenkaas’. Je zou van minder honger krijgen…

En wat vonden we ervan? Wel, het was fantastisch. Het vlees was van uitstekende kwaliteit, ongeloofelijk mals en perfect gebakken. De mezze waren verrassend en overvloedig, de wijn ideaal bij de maaltijd. Hier kwam je ook zeker niet met honger van tafel, al zitten de mezze die we namen als voorgerecht daar ongetwijfeld ook voor iets tussen.

Wel jammer: de wachttijd. Volgens ons had de serveerster het gesprek bij het begin van de avond over de gehaaste eetgewoonten van onze Amerikaanse broeders (in 45 minuten amuses, voorgerecht, hoofdgerecht, dessert én de rekening) kunnen volgen en dacht ze dat het beter kon in De Nieuwe Schapenstal. Beter ja, maar een dikke twee uur tafelen voor een voor- en hoofdgerecht is toch een beetje van het goede teveel; ook al omdat er amper twee tafels in het restaurant bezet waren. Desalniettemin: een aanrader!

Prijs: hun volledige kaart is terug te vinden op de website. Om het kort te houden: je betaalt er ongeveer 50 euro pp. voor een meer dan stevige maaltijd.

De Nieuwe Schapestal, Koning Albertstraat 3, 2500 Lier, 03 489 02 20

Is getekend: The Clumsy Chef