Jawohl, ik hou van Spanje. Het land dat ons het Alhambra, Ibiza en Penelope Cruz schonk. Ok, ook dokter Fuentes, de Costa Brava en de Inquisitie hebben we aan die Spanjolen te danken, maar laat ons het erop houden dat ze met Penelope Cruz écht veel goed maken. Héél veel…
Maar ook hun keuken valt niet te versmaden. Wie Spaanse keuken zegt denkt tapas, wijn en – natuurlijk – paella. Een iets minder bekend, maar daarom niet minder lekker, nationaal gerecht is zarzuela. Het is een hartige schotel waarvan je letterlijk je duimen en vingers gaat aflikken. Serveer het gewoon in de pot en vis naar je favoriete stukje, lepel de saus op met wat lekker brood en eens je genoeg hebt: bewaar dan de saus voor die risotto die hier over enkele dagen zal verschijnen… Caramba!
Recept: (Vrij naar VICKY HARRIS, De keuken van Spanje, 2006)
Nodig voor 6-8 personen:
Voor de picada: 2 sneden oud brood, 2 teentjes knoflook, geroosterde amandelen, klein beetje blad peterselie.
Voor de rest: anderhalve liter visbouillon, 700 gram stevige witvis (wij arme mensen gebruikten victoriabaars, die helaas iets te snel ging brokkelen. Maar heb je iets te vieren, kies dan voor een mengeling van lotte, kabeljauw- en/of zeeduivelkaken), 250 gr gekuiste scampi’s, 1kg gekuiste mosselen, 300 gram pijlinktvis (het spreekt voor zich dat je wat de zeevruchten betreft kan kiezen wat je wil en vindt), paprikapoeder, mespunt safraan, 6 fijngehakte teentjes look, 1 gesnipperde ui, 150 ml witte wijn, 400 gram tomatenblokjes, brandewijn, bladpeterselie, peper en zout.
Zet de visbouillon op het vuur en laat hem tot de helft inkoken.
We beginnen met de picada. Picada is een alternatief bindmiddel voor de saus, gezonder dan room of maïzena en best lekker. Snij het brood in blokjes en bak het in de pan met wat olie. Doe er op het eind de gesnipperde knoflook bij. Kieper het brood en look met de peterselie, amandelen en een beetje van de visbouillon in een blender zodat je een gladde pasta krijgt. Hou die opzij.
Neem een grote pot en fruit er de ui, look en Spaanse peper in. Giet er de wijn bij en laat de alchol verdampen. Als dat gebeurd is, voeg dan de tomaten, bouillon, paprika en saffraan toe. Breng aan de kook en laat het pruttelen op een zacht vuurtje.
Bak ondertussen in een tweede pan de vis en inktvis. Haal ze uit de pan en zet opzij. Bak dan de scampi’s. Als ze klaar zijn, flambeer je ze en hou ze apart.
Gooi de mosselen in de pot en kook ze een drie-tal minuutjes mee. Voeg dan de vis, inktvis, scampi’s en de picada toe. Kruid naar smaak met peper en zout. Laat alles nog eventjes binden en serveer met wat peterselie. Eviva Espana!
6 reacties so far ↓
affodil // 25 augustus 2008 bij 12:46 pm |
Een héél lekker potje! We hebben er ginds al een flink aantal vaianten van kunnen uittesten, maar wat ze er ook in gooien, het is altijd héérlijk.
lentesneeuw // 25 augustus 2008 bij 6:14 pm |
Man man man. Ik krijg instant honger!
p
Geen goeie invloed, die blog van jou, damn.
annava // 26 augustus 2008 bij 8:19 pm |
Ik hou ook van Spanje! En ik ken dit heerlijke gerecht dankzij Mireia (een spaans meisje dat een tijd bij mij thuis geweest is als au pair). Ik kan u verzekeren dat een Spaanse dit echt supergoed kan maken. Ik krijg er weer zin in!
-JC- // 31 augustus 2008 bij 8:48 am |
Super dit recept, ik heb het overgenomen, in restaurants wil het wel eens flink verschillen hoe het smaakt, eens kijken of dit in de buurt komt van mijn voorkeuren voor wat betreft deze heerlijke maaltijdsoep.
zapnimf // 25 september 2008 bij 9:11 pm |
Ik voel hier ter plekke het idee van een nieuwe blogmeeting opborrelen. Bij u en u, clumsy chef en mrs teaspoon! Met zonnige zarzuela! (En zapnimf… om de alliteratie aan te vullen.)
Op het vuur: Risotto met zeevruchten « The Clumsy Chef // 4 januari 2009 bij 5:59 pm |
[...] genodigden, had ik nog twee exemplaren over. En wat vond ik in de diepvries? De restanten van deze klepper, waarmee ik al sindsdien van plan was een risotto van te maken. 1+1 is 2, dus aten we zonet [...]