Als Mrs. Teaspoon de recepten uit haar kakschool-jaren hier tussen zwiert, kan er geen twijfel over bestaan of ik mag net hetzelfde doen. Voor sommige kinderen is het feest als er frietjes op het menu staan, de koekendoos openstaat of oma zich weer eens verstopt had achter een berg snoepgoed, als mama Clumsy dit op tafel zette, ging bij Clumsy en zus Clumsy het dak er onherroepelijk af. We waren zelfs bereid eindelijk de armen uit de mouwen te steken! Het gras afgerijden, onkruid wieden, kamer opruimen: het ging allemaal een stuk vlotter als we wisten dat de belangrijkste voedingswaarde van het middagmaal uit een blik Zwan-worsten kwam. Gezond? Hell no. Lekker? Ik kijk smachtend uit naar avonden dat ik alleen moet eten om dit toch nog eens klaar te maken. Want zoals het hoort met dit soort gerechten: je lief lust het niet. Echt waar, wat je lekker vond als kind; je al dan niet inwonende partner moet er niets van weten. Ik trek m’n neus op bij de zoete brij die ze zob vereert, zij gaat over haar nek als ze nog maar denkt aan een tomatensaus zoals die hier wordt gefabriceerd. Gelukkig moet ze af en toe een naar een kapper die blijkbaar enkel ’s avonds werkt…
Recept:
Nodig voor een viertal hongerige belhamels: spaghetti, melk, boter, bloem, blik tomatenconcentraat, blik zwan-worstjes (En niets anders dan Zwan zeg ik u!)
Kook de spaghetti. Maak dan een gewone witte saus: laat de boter smelten in een pot, doe er een eetlepel bloem bij en roer goed door elkaar. Doe er dan beetje bij beetje de melk bij tot je een gladde saus hebt. Flikker er nu het blik tomatenconcentraat en de worstjes bij die je eerst vakkundig in korte stukjes hebt gesneden. Draai alles door de pasta en maak je klein mannen gelukkig!
6 reacties so far ↓
M. // 6 augustus 2008 bij 10:15 pm |
Feck me goor gerechtje
Mark // 7 augustus 2008 bij 9:59 am |
Helemaal juist, Clumsy! Op dezelfde wijze ben ik verzot op rode kool met worst en puree, maar mijn lieftallige moet er niets van weten!
Bij de weg, dit ga ik op het volgende festival eens proberen te fabriceren…
Geert Vandeplancke // 7 augustus 2008 bij 4:44 pm |
Dit kreeg ik vroeger ook één keer per week te eten, smulde er van, en ‘t is zelfs nog goed gekomen met mij!… Mijn ma presteerde het zelfs om er fijngehakte zure augurkjes bij te doen. Ze is nu net 70 en ik ben nog altijd bezig met de heropvoeding.
zapnimf // 8 augustus 2008 bij 3:55 pm |
Hierzie! Per toeval dan nog wel.
Laat in het vervolg je link eens achter, makker.
zapnimf // 13 augustus 2008 bij 4:32 pm |
vier hongerige maagjes kan ik zo krijgen, maar die witte saus wil nooit lukken. Klonters! Mag het niet uit een pakske (en worstjes van den Aldi?)
The Clumsy Chef // 18 augustus 2008 bij 2:42 pm |
Effe vergeten te reageren…
Zappie: ik begrijp echt dat sommige mensen niet goed zijn in de keuken, ik ben zelf een kluns. Maar het lijkt me fysiek onmogelijk om op deze manier klonters te krijgen in je witte saus… Met een pakje heb ik door de band genomen meer last dan met boter en bloem. Smelt boter en roer er wat bloem door. Zo krijg je normaal gezien een soortement pasta die oplost als je er melk bij doet. Mss doe je er meteen teveel bloem bij? Worstjes van den aldi vallen ook nog goed te keuren, als het maar geen frankfurters zijn.