Een mens is maar een mens als hij af en toe een stevig op z’n bakkes gaat. Een tijdje geleden heb ik het besluit genomen om mijn eerste stapjes te wagen in de wondere wereld van de Aziatische keuken. De eerste pogingen waren veelbelovend, laatst ging ik harder de mist in dan de gemiddelde Londenaar in dagen dat het smogalarm bloedrood kleurt. Het resultaat van dit gerecht – ik ben zelf aan de slag gegaan, vertrekkende van een recept uit delicious – was eetbaar maar mensonterend saai. De idee was om een soort vissoep te maken op z’n Thais: dus rijst, kokosmelk, curry en vis. Klinkt helemaal niet slecht op papier. Helaas ben ik geboycot door de brave mensen van Delhaize. Het plan was deze soep te maken met zeeduivel, venusschelpen en scampi’s, gisteren allemaal aanwezig bij de visboer. Vandaag: niets van dat alles. Dus heb ik gekozen voor een diepvrieszak zeevruchten. Lag het daar aan? Of is het de schuld van de gember die ik toevoegde aan het originele recept? Heb ik een aangeboren aversie van kokosmelk? (Nee, want ik maak een lekkere lamscurry met dat ingrediënt) In elk geval: het eindresultaat was niet echt slecht, maar er zat te weinig smaakvariatie in. Saai dus. Gelukkig begint het foto’s nemen wel aardig te lukken. Leve Mrs. Teaspoon en die dtp-opleiding!
In elk geval: voor wie de fouten wil opsnorren en ze verbeteren: hier is het recept zoals ik het heb gemaakt. Deze keer mét hoeveelheden zodat ik tot in de puntjes verbeterd kan worden. Ik gok dat het helpt met echte verse vis…
Nodig: 2 el zonnebloemolie, 500ml kokosmelk, anderhalve tl groene currypasta, 1/2 tl gepureerde gember, verse fijngehakte koriander, geraspte limoenschil van 1/2 limoen, sap van 1/2 limoen, zeevruchtenmix en gekookte jasmijnrijst.
Verhit de olie en roerbak er de currypasta in. Eens de geuren vrijkomen, giet er de gember, limoensap en schil en kokosmelk bij. Breng tegen het kookpunt aan. Voeg de zeevruchten toe en hou tegen de kook aan. Doe er tenslotte de rijst bij en werk af met koriander.
Met een beschamende vertraging en met twijfel in de stem toch maar even een mogelijke oplossing voor je te weinig afsmakende Thaise schotel aanreiken. Met een vader in Thailand en een eindeloos aantal Thaise recepten in de keukenlades, weet ik misschien wel raad. Vooreerst: Tijl schaam je! Nooit geen diepvriesvis (zeker geen schaaldieren) smaakt sowieso al naar niets. Als je het dan toch al gebruikt en je wil het goed gebruiken, dan doe je dat als volgt: eerst ontdooien, niet in de microgolf maar in de pan. Tijdens dat ontdooiend bakgebeuren kruid je alsof je leven er vanaf hangt. Goed wat peper en liefst al wat kruiden waar je straks in je gerecht mee aan de slag gaat (curry, gember (al lust ik persoonlijk nu eens echt niet graag té veel gember)). Achteraf zou ik – maar wie ben ik? – het bakvocht gebruiken als visboullionnetje bij de kokosmelk, limoen, …enz. Zo krijg je toch wat een contrast tussen enerzijds de vissmaak en anderzijds de ietwat bittere smaak van gember, limoen en het pikante van de curry. En stel dat je het toch wat pittiger wilt, dan zou ik die groene curry en die gember in de vuilbak kieperen en resoluut gaan voor rode curry. Maar wel met mate: een zich kapot zwetende tafelgenoot met een mond die vervaarlijk brand is nooit aangenaam gezelschap.
Zo meer wijze raad heb ik niet. Hopen dat het helpt.