U heeft het misschien al gemerkt, maar eten is hip. Kookprogramma’s schieten als paddestoelen uit de grond, half het land probeert een stoeltje te bemachtigen in één of ander sterrenrestaurant en zelfs de modale postmoderne macho staat minstens één keer per week achter het fornuis te zweten boven de slierten zelfgemaakte pasta of een gekruide lamstajine. Voedsel is meer dan alleen de brandstof van onze motor. Het is plezier, cultuur, hangt samen met de vrienden waarmee je aan tafel aanschuift en achteraf geniet van het voldane gevoel. Soms is het snel snel, soms urenlang. De ene keer lekker veilig, de andere keer pure seks.
Voor mij is eten een hobby. En eten mag je dan gerust in de brede zin van het woord nemen. Het opzoeken van recepten, winkelen, snijden, koken, kauwen, slikken, bespoelen met een lekker wijntje. The whole shabang! En daarover wil ik het in deze blog hebben. Mijn passie voor het eten, in combinatie met die andere passie, het geschreven woord.
Wat zal je hier vinden? Veel. Alles wat ik me aantrek wat betreft eten, drinken en wat er bij komt kijken. Wat ik eet, wat ik probeer, waar mijn lieftallige vriendin – ze kookt heerlijk met fruit – en ikzelf ons laven aan spijs en drank en wat we ervan vonden. Niet altijd de meest exquise dingen misschien (rijk zijn we lang niet) maar hopelijk altijd lekker.
De naam van deze blog verwijst naar twee dingen. Ten eerste, Jamie Oliver (The Naked Chef) omdat het met zijn kookboeken voor mij begon. Ten tweede slaat de titel op mijn legendarische onhandigheid in de keuken, meestal opgefleurd met het gekletter van vallende deksels en Westvlaams gevloek.
Zo, dit is het dan. Het begin van een nieuw blogproject. Ik hoop dat jullie het hier fijn vinden en kunnen genieten van de schrijfsels die ik hier achter laat. Vergeet echter niet zelf ook iets te laten weten. Ga je ergens niet mee akkoord of wil je jouw eigen licht laten schijnen, alle reacties zijn welkom! En vind je dit leuk om lezen, surf dan ook eens naar The Church of The Holy Spook; een andere weblog waar ik mijn niet zo culinaire zelf los laat.
Smakelijk!
Is getekend: The Clumsy Chef
welkom back to the world of blogging!
Het zou geen slecht plan zijn om ergens RSS te laten activeren. Het maakt je avonturen makkelijker volgbaar voor je culinaire fans.
dat zou bij deze moeten gebeurd zijn, al weet ik het niet zeker met mijn rss-onkundigheid…
Ik denk dat je de RSS-widget moet toevoegen. Of de meta-widget. Voorlopig vind ik in elk geval nergens mogelijkheden om me te abonneren.
en nu zo dan?
Hell yeah!
Hmmm… heb je daarvoor nog een widget moeten toevoegen? De rss voor deze blog was al een tijdje beschikbaar hoor. Allé ja, ik volg de blog toch al sinds het begin van zijn bestaan in mijne rss-reader.